վոլտերական մինոր

Ինձ հետ խոսիր. անտառի կոները ոտքերիդ տակ են, լռությունը, արտաքսումն ու պարերը՝ կրակի շուրջ քոնն են: Գլուխդ հենիր ազդրերիս ու խոսիր ինձ հետ վերջացել են պատմությունները ու պարզվել է, որ սրի արյունն իսկական չէր ու կրծքավանդակիդ մեջ լող տվող ձկները սատկել են: Խոսիր ինձ հետ, որ մոռացումը չզգամ Որ երազներիս գույնով չներկվեն օրգանիզմիս պատերը: Վարտիքդ թաց է, կանայք մոռացել են քեզ Ու դուրս հանել մայրական խնամքը ներսիցդ: Խոսիր ինձ հետ մեր մտերմության մասին որի հատակագիծը փոխեցիր  ու մատիտի ծայրը՝ հոշոտված: Լսու՞մ ես, մեզնից մեկի երախը բաց է  ու ներսում սպանված կյանքեր կան աննշան կյանքեր, որ մոռացանք ջրել իրենց: Ես առնում եմ քո դատարկության համը սեղմվել ես կոկորդիս ձայնալարերիցս թաց վարտիքդ ես կախել ու ինձ խնդրում ես, որ քեզ խնամեմ: Խոսիր հետս, որ չմեռնեմ թափթփված անկողնումդ Ջրի մարմինը վերցրու քեզ Շողքերը, ստվերների անունները, աստվածների խնամքը վերցրու քեզ Մազերդ սանրիր, հոգնել եմ անշուք տեսքիցդ Գիտե՞ս, որ երազումդ հագուստդ էի լվանում Վրան սպիտակ փշրանքներ կային ու քո հոտը տհաճ էր, անչ...

Որոշել եմ ալբոմների մասին հերթով գրել: Ուրեմն վերջինը` Կեսգիշերը : Սրան ամենաերկարն եմ սպասել, նախ որովհետև գիտեի` նվեր եմ ստանալու: Նախավերջին ալբոմից հետո ինձ թվաց էս անգամ իրոք վերջ,  ինքնասպան կլինի, դրա համար վախեցած էի ու մտքովս էլ չէր անցնի, որ էս լուսավոր ալբոմը կյանքի վերջին տարիներին կթողարկի: Աննայի էվոլյուցիան նենց սիրուն է իրականում: Ինքը էն ամենասկզբում սկսում է մեռելային երգեր գրել` մեկը մյուսից անկենդան, ձայնը` մի հինգ հարյուր տարվա դիակի խռխռոցի պես, տեքստերը` սև, անհույս, ու մենակ մահվան մասին: Ուրիշ թեմա չուներ ինքը: Ու հետո կամաց-կամաց բացվում ա: Մի պահից սկսած էդ մեռել-դագաղ թեմաները թարգում ա ու սկսում ա սիրային թեմաներից երգել: Դե պատկերացրեք, կենսաբանորեն տղամարդ, ինքն իրեն հետերոսեքսուալ կին համարող, ով նույնիսկ վիրահատություն չի կատարել, տարիքն անցած ու հանկարծ սկսում ա սիրո թեմայի՞ց խոսել: Դե ես ասեմ սիրային, դուք մի պատկերացրեք խաղուպար: Աննայի ձեռքերում ամեն ինչը վերածվում ա ծանրության: Have you seen this ghost ալբոմում էն տղամարդը,  ում սիրահ...