04/11/2016

Փոքր քաղաքներում

Փոքր քաղաքներում մահվան մասին լուրերը փաթաթվում են լվացքի պարաններին ու օդի մեջ կախված մնում

Փոքր քաղաքներում իրար հետ շշուկով են խոսում, որ չարթնացնեն անկողնում տեղավորված մահվանը

Փոքր քաղաքներում մեռնողները քեզ հարազատ են տարածության օրենքներով

Փոքր քաղաքներում մեռնողների վերջին հպումը մաշկիդ վրա ես զգում

Փոքր քաղաքներում մեռնողի աչքերը փակողը վերևի հարևանդ է
Դիահերձողը՝ հարազատ քույրդ

Փոքր քաղաքներում մեռնողների ոսկորները բարձրաձայն են փտում

Փոքր քաղաքներում մեռնողների շարքերը շրջանաձև են
Ու տասնվեցերորդ տեղը միշտ քոնն է

Փոքր քաղաքներում մահը ոտքդ տրորելով է շտապում դեպի մեռնողը
Շտապելիս էլ հասցնում է անգամ քեզ ձեռքով անել

Փոքր քաղաքներում մահը ճանաչում է բոլորիս դիմագծերն ու ոտնաձայները
Մեր գրպանների պարունակությունը

Փոքր քաղաքներում մահը մեր կողքին կանգնած մտածում է ինքն իր մասին
Ձմռանը մեզ պես մուշտակ է հագնում
Արևին նայելիս աչքերը կկոցում է
Ու մեզ հետ միասին վախենում վերելակի դռներից

Փոքր քաղաքներում մահը միշտ կողքի բակում է
Ու պատերի հետ գնդակ է խաղում

Փոքր քաղաքներում հաջորդ ճանապարհը քո բակ է տանում

Փոքր քաղաքներում ամենուր մահվան սիրելի վայրերն են տարածվում
Մահն էլ ամենամարդամոտն է բոլորից

Փոքր քաղաքներում մահվան հերթականությունն ամենաճշգրիտն է
Ու մահն էլ մինչև մեզ մոտենալը անցորդներին գրկել է հասցնում
Իրենց հետ վերջին նորություններն ու դժբախտ պատահարները քննարկում
Ու նոր է միայն տեղ հասնում

Փոքր քաղաքներում մեզ մահվանից բաժանող սահմանագիծը
ոչ ոք տեսնել չկարողացավ
 

15/10/2016

Պատյան

Երեկ գիշերվա կեսին զգացի, թե ոնց է փողոցի շարքային գողերից մեկը տուն ներխուժել: Ալարեցի տեղերիցս վեր կենալ ու միջամտել գործին: Սուսուփուս ինչ-որ պետքն է կատարել էր ու առանց հետք թողնելու հեռացել: Լուսադեմին արթնացա, մանրակրկիտ ստուգեցի ողջ սենյակը, առանց որևէ ծակուծուկ բաց թողնելու: Ուզում էի պարզել, թե ինչ է հետը տարել, թե սենյակիս որ մի հատվածին է ուշադրություն դարձրել գիշերային այցելուս: Ու այդպես էլ ոչինչ գողացված ու իր տեղից դուրս տարված չգտա: Ամեն ինչ իր սովորական տեղում էր՝ սեղանիս թղթերի վրա դրված կես բաժակ սոդայաջուրը, որ ամեն առավոտ ստամոքսիս համար էի խմում, կրծոտած խնձորը, դեղնած ու մահամերձ մուկը պատի անկյունից, ճռռացող աթոռակս. ողջն իրենց տեղում էին: Ուրախացա ու շարունակեցի նույն կյանքով ապրել՝ ինչպես նախկինում: Ստամոքսիս ցավն էր անգամ վերացել: Ու երբ մի անգամ բժշկին այցելեցի ու խնդրեցի մի լավ ստուգել՝ ոտքից գլուխ, ինձ պառկեցրեց, ստուգելու ընթացքում երկար-բարակ մտածեց, հետո ժպտաց, ծիծաղեց, լաց եղավ, անգամ՝ հեկեկաց. ամեն ինչ արեց՝ բացի ինձ բացատրություն տալուց:
Հետո հարցրի՝ բժիշկ, ստուգեցի՞ք, ի՞նչ պարզվեց
Մի պահ նայեց բաճկոնիս կիսակար կոճակին ու խորը շունչ քաշելով՝ ասաց.
- Ես այնտեղ ոչինչ չգտա ստուգելու համար:

10/10/2016

ու մի քիչ էլ՝ գրելու մասին

Երբեմն, բավականին հաճախ նույնիսկ, պիտի հարգել մեր մեջ ապրող անտաղանդ գրողին, իրեն գրողի տեղ դրած նվնվիկ մարդուն, գրել ձևացնողին, ժամերով սպիտակ էկրանին նայող ու դատարկության մեջ լող տվողին. եթե չլիներ ինքը, մեր ձեռքերի շարժումը ոչ մի վայրկյան դադար չէր տա ու մի օր սպառվելու աստիճան կթուլանար, մենք էլ շնչահեղձ կլինեինք գրողներին հատուկ գերլցված պարկի զգացողությունից: Կուտակվելուն պիտի ժամանակ տրամադրել, ներքին քաոսի պայմաններում չպիտի գրել, զոռով չպիտի գրել, ծննդաբերելուն  բնորոշ ցավերի մեջ չպիտի լինել գրելու ընթացքում, չգրելը որպես անեծք չպիտի դիտարկել, այլ շնորհված ժամանակ՝ մի քիչ ապրելու, ընթրելու, սիրելիների հետ զրուցելու: Որովհետև գիտենք, որ ամենավերջում, մեկ է՝ պիտի գրելուն հանգենք, անընդհատ շրջապտույտի մեջ գտնվող գնացքին, մեզ տանջամահ անողին, գիտենք, որ բոլոր քայլերի վերջը միշտ գրելն է, ու վերջից էլ հետո՝ ապրելու էն մյուս կողմում, շարունակությունն ու անվերջությունը էլի գրելն է:

03/10/2016

113 փաստ իմ մասին

Եթե մի պահ ինձ իրական մարդ երևակայեմ, հաստատ կարող եմ էս գիշերվա կեսին իմ մասին 113 փաստ պեղել արխիվներից: Շատ վաղուց ստվերոլորտումս  նմանատիպ շարք էի սկսել ու կիսատ թողել: Փաստն էդքան տեղին չի երևի, ինչքան որ պնդումը: Փաստն ինձ նման անորոշ ու չապացուցված անձի մասին մի քիչ չափազանցված անվանում է: 

1. Ես սիրում եմ ամեն ինչ սկսել ԵՍ դերանունով
2. Ես ատում եմ ալկոհոլային խմիչքը: Գարեջուր եմ իբրև թե սիրում, բայց էդ էլ ոչ միշտ: Հա, ես տուզիկ եմ
3. Երազում եմ ունենալ մի տուն, որը կունենա համ նկուղ, համ ձեղնահարկ
4. Վախենում եմ մեր տան պատշգամբի դռնից 
5. Փռշտալուց ամաչում եմ
6. Ես սիրում եմ վատ լինել՝ բոլոր առումներով
7. Ես ինտրովերտ մեռնում եմ, բայց հենց սիրահարվում եմ, անմիջապես վերածվում եմ լպրծուն էքստրովերտի
8. Ու ես բավականին հաճախ եմ սիրահարվում
9. Ինձ անհասանելի մարդկանց անունը <<անդունդի մարդիկ>> եմ դրել
10. Ու շատ հաճախ եմ սիրահարվում հենց անդնդի մարդկանց
11. Կարող եմ կարոտել ինչ-որ մեկին, բայց ամիսներով չգրել կամ չզանգել իրեն
12. Ամենաքիչը մարդկանց կարիք եմ ունենում
13. Չնայած դրան, մարդկանցից կարող եմ սարսափելի կախվածության մեջ ընկնել ու վերջ իմ հանգիստ կյանքին
14. Շատ հաճախ սիրահարվում եմ դասախոսներիս
15. Սիրում եմ սարսափելի բառը
16.  Կարող եմ ամիսներով սենյակում փակված մնալ ու դուրս գալու կարիք չունենալ՝ եթե սենյակում գրքեր ու նոթբուք լինի՝ ֆիլմեր նայելու համար
17. Եթե ինքնակառավարումս կորցնեմ, օրս կարող եմ անցկացնել իրար հետևից ֆիլմեր նայելով
18. Վրաս շատ են ազդում ավտովթարների մասին լուրերը
19. Ինձ համար անսպասելի մահն ամենավատ բանն է, որ կարող է պատահել

Նկարչագրառում- Ինգրիդ Թյուզել

Քանի օր է գլխումս էն միտքն է շրջանառության մեջ, որ ահագին ժամանակ է որևէ նկարչի մասին գրառում չեմ արել ու, երևի թե, ժամանակն է այդ բնական կարիքին ուշադրություն դարձնել: Երկար մտածեցի՝ ում ընտրեմ, ավելի կոնկրետ՝ իլյուստրատոր, թե հենց նկարիչ: Հետո հիշեցի, որ իլյուստրատորների թիվը ցուցակումս ահռելի մեծ է, հաստատ մի օր կմտահոգվեմ այդ ցուցակս էստեղ դատարկելու մասին:

Ու ընտրեցի Ինգրիդ Թյուզելի ֆլորայով ու ֆաունայով լցված նկարները: Բնականաբար, էդ երկուսն առանց ինչ-որ դեմքերի, կոնկրետ Ինգրիդի մոտ՝ կանացի դեմքերի, հնարավոր չի պատկերացնել: Ինգրիդը իսպանացի նկարիչ է ու իր մոտ գերակշռում են կանացի հատկանիշների՝ վայրի բնության հետ համակցությունները: Հիմնական տեսարանը կենտրոնացված է կանանց գլուխների հատվածում՝ մազերի մեջ կամ շուրջը: Շատ եմ նկատել էս էֆեկտը այլ նկարիչների մոտ: Երևի մազերն, իրոք, կարողանում են իրենց մեջ խտացնել նկարի հիմնական բովանդակությունը: Գունավորումն էլ բավականին կանխատեսելի է: Ոչ մի աչք ծակող, անսպասելի ու վախեցնող գունային երանգ օգտագործված չի:



02/10/2016

Կապույտ հորիզոնը

Ինձ համար քայլում եմ փողոցի երկայնքով, մեկ էլ աշխարհի բոլոր ծայրերում ինչքան վրեժխնդիր մեռել կա գալիս մազերիցս քաշում է, նստում է ուսերիս ու իրար հետևից վրեժի մասին գիտական հոդվածներ կարդում: Ես այդ պահին, պարտադիր պայման է, ձեռքիցս բաց եմ թողնում թղթերի կույտը, որ պիտի տանեի տուն ու աշխատեի իրենցով, պայուսակիցս հանում ու փողոց եմ շպրտում մի քանի րոպե առաջ գնված գրքերը, որ թեթև մարմնով դիմավորեմ մեռելներին, և հետո իրենց պատմածները բավական են կյանքիս մնացած տարիները դրական հիշողություններով ու հույզերով լցնելու համար: Ուսիս թառած մեռելներիս վերջույթները բրդից հագուստ են հիշեցնում, որ այդ պահին ուզում եմ փաթաթել ուսերիս՝ իրենց ձայնը տակառի հնչողությամբ լսելու համար: 
Հենց մոտենում եմ անցումին, լուսակիրները դեղնավուն գույն են ստանում, որ մեռելների ճաշակով լինի ու փողոցն անցնելիս ուղեղս չմթագնի: Ամենազավեշտալին երևի այն է, որ իրենք մի պահից այն կողմ մոռանում են ուսատիրոջն ու սկսում իրար հետ վիճելը՝ ոսկորների, մոխիրների ու կապույտ հորիզոնների թեմաներով: Վերջին թեման միայն Ծաղկամեռելն է նախընտրում: Սրա վրայից դիահոտ չի գալիս, բայց ոչ էլ դաշտածաղիկների: Սա լրիվ ինքնությունը կորցրած մեռել է: Անվան ոչ մի վանկը չի համապատասխանում իրեն: Կապույտ հորիզոնն էլ գերեզմանատան հասցեի մեջ է կարդացել: Ծաղկամեռելը իր երկու հաստ մեռելաթաթերը սեղմում է որովայնիս՝ ավելի շատ սիրով, քան տհաճությամբ, դունչը հենում է կոշտ մազակալիս ու խռխռացնելով խոսում.
- Դրանք իրենց տեղը չեն գտնում...կապույտ հորիզոնը.... դրանք հոգնեցնում են մեզ, նորեկներ են դե, վարժված չեն գերեզմանակյանքին, ամեն ինչ պիտի հատ առ հատ իրենց փտած գանգոսկրերը մտցնել... կապույտ հորիզոնը... 
- Կապույտ հորիզոնն ինչ
- Լվացվել սովորեցրու, ատամներն անձայն կրճտացնել սովորեցրու, իսկ իրենք... էդ կապույտ հորիզոնը
***
Շտապում եմ դասի: Երթուղայինում մարդկային կերպարանքները վերածվել են երկրաչափական պատկերների՝ օդով ու բամբակով լցված: Ես ներս եմ խցկում ինձ, հետո՝ ուսընկերներիս: Վարորդը չի կարողանում առաջ շարժվել, զգում եմ, որ դրա մեջ իմ մեղավորության չափաբաժինը քիչ չէ: Մի քանի փորձից հետո մեկ էլ տեսնում եմ վարորդն անհույս, անկշիռ հայացքով վրաս է նայում.
- Իջիր, հենց հիմա, դևերիդ էլ հետդ իջեցրու: Ես մարդկանց եմ տեղ հասցնում, ոչ թե ծանր գերեզմանաքարերի
Բոլորին թարս նայելով իջնում եմ: Հետո մտածում էն մասին, որ մարդուց դուրս եկած ցանկացած հեղուկ զզվելի է, հետն էլ տհաճ հոտով: Իսկ մեռելներս անհեղուկ են: Դե արի ու վարորդին հասկացրու, որ ուսիդ թառածները դևեր չեն: Դևերը գրադարաններում են շրջում՝ գրքերի միջև եղած բաց տարածությունն է իրենց բնակավայրը: Եվ հետո դրանք ուսիս նստել չէին կարողանա՝ անհարմար է, կասեին: Միայն մեռելներս է, որ չեն դժգոհում խորդուբորդ ուսերիցս: Հիմա էլ սկսեց Կծանը մռթմռթալ ականջիս տակ, երևի չիփս է ուտում: Դե թող մյուս անգամ անցորդները զարմացած չնայեն ականջներիս փշուրներին, կասեմ Կծանն է կերել: Ես ականջիս տակ չիփս չեմ ուտում: 
- Կամաց ծամիր, Կծան
- Խըրթ, խըրթ, խըրթ
- Չե՞ս լսում, սա քեզ համար գերեզմաններդ չէ
- Խըրթ ու էլի խըրթ
Կծանը, նույնիսկ չիփսը վերջացնելուց հետո, ականջիս տակ խըրթացնում է՝ մենակ թե չենթարկվի ասածներիս: Ինձ հանդիպած ամենաաղմկոտ մեռելն է:
***

01/10/2016

Կոմպլեքսաջուրը (առաջին մաս)

Պատումներ ուսանողի գերեզմանատնից

Տարածքը, ուր ես գրեթե յուրաքանչյուր երկրային օր ոտք եմ դնում՝ սկզբում մեծ հույսերով, որ դեռ լավ բաներ կարող են կատարվել, քանզի նոր է սկսվել օրը, իսկ հետո արդեն ճզմված լոլիկի կամ գնացքի տակ ընկած գնդակի հոգեվիճակով, որովհետև անցել է օրն ու լավ բաներ դեռ չեն կատարվել, ու դեռ ավելին, չկատարված լավ բաներին գումարվել են նաև կատարյալ տհաճությունները, մի խոսքով, տարածքը, որը ես մեկ ուզում եմ գրկել ու շոյել, մեկ էլ՝ կրակի տալ, երբեմն՝ մարմանդ կրակի. կոչվում է համալսարան:

Երբեմն ես ուղղակի ուզում եմ գլխիցս ամբողջությամբ ջնջել համալսարանիս մասին երբևէ ունեցած բոլոր դեպքերի մասին ինֆորմացիան ու առհասարակ այդ չորս տարվա պատմությունը ռետինի պես մաքրել իմ հիշողություններից: 

Իմ ու համալսարանիս միջև եղածը շատ հակասական, իռացիոնալ ու անտանելի հարաբերություն է, նույնիսկ անձնական շփումներից շատ ավելի բարդ: Ես շատ կուզեի, որ համալսարանն ինձ համար սովորական շինության հետ ասոցացվեր՝  ճարտարապետական շատ պարզ լուծումներով, բայց սխալը հենց ամենասկզբից էր. հիմնային սխալ էր ու իրեն չարդարացնող, իմ քմահաճույքների զոհը դարձած սխալ էր: Պետք էր հենց ամենասկզբից մի կողմ դնել համալսարանիս հանդեպ ունեցած տիեզերական լրջության զգացմունքը ու միացնել կենցաղային զգացումների համակարգը: Դրանից ավել ոչինչ անել պետք չէր: Պետք չէր ինքս ինձ համար կաթսա եռացնել ու մոռանալ ճիշտ ժամանակին դուրս գալ կաթսայի ներսից:

Համալսարանիս ներսում ամեն օր կատարվում են ամենահաճելի մանրուքներից մինչև ամենասարսափելի ողբերգությունները: Չէ, սենյակներում ոչ ոք չի համբուրվում կամ պարաններից կախվում: Դա լինում է դասի ժամանակ, սովորական՝ նստած վիճակում: Ասենք, դասախոսը մի բան է ասում, մեկ էլ զգում ես՝ լսարանի գրատախտակի վրա անցքեր են հայտնվում, անցքերից սկսում է արյան շիթը ցայտել ուղիղ դեմքիդ, կամ ասենք երկնքից առաստաղից ծաղրածուի դեմքով մեկը քեզ կացին է առաջարկում որպես օգնություն: Դե իհարկե լինում է նաև, որ դասախոսի ձեռքերին բաղեղներ են աճում ու սկսում են մարմինը պատել, կամ էլ վերևից ներքև և հակառակը՝ փետուրներ են ճախրում լսարանի օդում: Տեսիլքներն անհաշվելի են: Դրանք կարող են լինել արյունոտ, դաշտային, քավարանային, երբեմն էլ՝ ջերմոցային:

11/09/2016

փոխադարձ միջուկ



Շուրջս սահեցնում եմ տեկտոնական սալերը
կրծքավանդակիս մեջ
գիտես, որ ամբողջը տվել եմ
Փորձում եմ հավասարեցնել մեր մայրցամաքները
փոխել եղանակային հերթափոխը,
որ ստեղծեմ փոխադարձ միջուկ

Եղունգներիդ աճի արագությամբ
Ատլանտյան պատռվածքը
դանդաղ տեղաշարժվում է
որ չեզոքացնի հեռավորությունը
Գիտես, որ ամբողջը տվել եմ
Լսու՞մ ես մագնիսական պայքարի
լարվածությունը
սյուների տեղաշարժը
որ ստեղծվի փոխադարձ միջուկ

Էս ժայթքումը լճացման դեմ է
Չգիտեիր, որ իմ մեջ դա ունեմ
Թաքցրել էի քո սերը
չօգտագործված թաղանթը
Չգիտեի, որ քո մեջ դա ունես
Պահեցիր բանալին մեր
շարունակության

Էս ժայթքումը լճացման դեմ է
Չգիտեիր, որ իմ մեջ դա ունեմ

Ինչին հակառակվում ես, դիմադրում է
նրբերանգը տաքացնում է
որ չեզոքացնի հեռավորությունը
Գիտեմ, որ ամբողջը տվել ես
առաջարկեցիր ներդաշնակությունդ,
եթե ամեն ինչ ուզածովդ լինի
Իմ եվրասիական սալը կլանվել է
որ ստեղծի փոխադարձ միջուկ

Էս ժայթքումը լճացման դեմ է
Չգիտեիր, որ իմ մեջ դա ունեմ
Թաքցրել էի քո սերը, 
չօգտագործված թաղանթը
Չգիտեի, որ քո մեջ դա ունես
Պահեցիր բանալին մեր
շարունակության

Էս ժայթքումը լճացման դեմ է
Չգիտեիր, որ իմ մեջ դա ունեմ


Bjork- mutual core
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©I shuffle around the tectonic plates in my chest.

You know I gave it all,
Try to match our continents
To change seasonal shift,
To form a mutual core.

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance.

You know I gave it all,
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core.

This eruption undoes stagnation.
You didn't know I had it in me,
Withheld your love, an unspent capsule.
I didn't know you had it in you,
You hid the key to our continuity.
I didn't know you had it in you.
This eruption undoes stagnation.
You didn't know, you didn't know.

What you resist persists, nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all,
Offered me harmony if things were done your way.
My Eurasian plate subsumed,
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation.
You didn't know I had it in me,
Withheld your love, an unspent capsule.
I didn't know you had it in you.
This eruption undoes stagnation
You didn't know I had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know.
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©
I shuffle around
The tectonic plates in my chest
You know I gave it all
Try to match our continents
To change seasonal shift
To form a mutual core

As fast as your fingernail grows,
The Atlantic ridge drifts
To counteract distance
You know I gave it all
Can you hear the effort of the magnetic strife?
Shuffling of columns
To form a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know I had it in me
Withheld your love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
You hid the key to our continuity
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

What you resist persists,
Nuance makes heat
To counteract distance
I know you gave it all
Offered me harmony if things were done your way
My Eurasian plate subsumed
Forming a mutual core

This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
Withheld our love, an unspent capsule
I didnt know you had it in you
This eruption undoes stagnation
You didnt know i had it in me
This eruption undoes stagnation
You didn't know, you didn't know

Оригинал: http://en.lyrsense.com/bjork/mutual_core
Copyright: http://lyrsense.com ©

08/09/2016

Զարմանալու մասին

Իհարկե սիրում եմ, երբ իմ տարօրինակությունները կամ արտասովոր քայլերը դիմացինի մոտ ցայտուն զարմանք չեն առաջացնում, ես դա ընկալում եմ որպես լսելու ընթացքում ինձ հասկանալու փորձեր կամ իրոք հասկանալու կարողություն: Զարմացած հայացքները շատ հաճախ զայրացնում ու վախեցնում են ինձ, հատկապես երբ շատ նուրբ հարցերի մասին եմ խոսում իրենց հետ:
Բայց էս թեման իրականում զարմանալու մասին չի, այլ վերջերս շրջանառության մեջ մտած, հանդուրժողականության քողի տակ անցած, ոչնչից չզարմացող ու ամեն ինչին ‹‹հա ինչ, նորմալ է›› արձագանքը տվող մասսայի:
Իրենց հետ ունեցած զրույցի տեքստերը հիմնականում էս տեսքն են ունենում.

Ես- վերջերս քաղաքից դուրս էի գնացել թռչող ափսեներ տրամադրող գործակալության հետ լեռներում մողեսաորս անելու, բավականին եկամտաբեր գործ է
Իրենք- հա, ես հասկանում եմ քեզ, ես էլ եմ երբեմն նման զգացողություններ ունենում: Իրականում շատ նորմալ բան է, չնեղվես հանկարծ

Աբսուրդը էստեղ մողեսաորսի ու թռչող ափսեներ տրամադրող գործակալության մեջ չի, պատկերացրեք ես ավելի շատ հավատում եմ էդ զբաղմունքի գոյությանը, քան որոշ մարդկանց չզարմանալու ի ծնե շնորհքին: Ոչ մի դիմագիծ չի շարժվում, ունքերից ոչ մեկը վեր չի բարձրանում, ‹‹հա նորմալ է, ինչ կա որ›› դեմքի արտահայտությունից այն կողմ ոչ մի տիպի էմոցիա ու խաղ չի երևում իրենց վրա: Որովհետև իրենք երդվյալ չզարմացողներ են, իրենց մոտ կարծրատիպ է՝ եթե զարմանում ես, ուրեմն չհասկացող, հետամնաց երևույթ ես քեզնից ներկայացնում: Կներեք, բայց զարմանալը մարդու ունեցած ամենասիրուն հատկություններից մեկն է: Զարմանքից վեր պարզած ունքերը քո պատմածին արձագանքելու ամենաջերմ ժեստերից մեկն են: Զարմանքից են ծնվում աշխարհի ամենահավես ու փախած հարցերը, որոնք քո պատմած արտասովոր երևույթն ավելի կինո են դարձնում, քան իրականում է:
Ինչքան էլ ինձ կասկած հարուցեն խիստ զարմացած դեմքերը, ես ավելի շատ վախենում եմ, երբ դիմացինս ոչնչից չզարմացող մարդկանց տեսակին է պատկանում: Չխառնել իհարկե ‹‹ամեն ինչ տեսած, կյանքի անիմաստությանը հանգած ու, ըստ այդմ էլ, այլևս ոչնչից չզարմացող ու չհուզվող›› մարդկանց հետ: Իրենք էլ ուրիշ օպերայից են:




Գրկելը


Գրկելը
գրկելու ծարավը
գրկել երազելը
գրկելու հոտը
գրկելու մասին երազելիս
ամբողջ մարմնով դողալը
գրկելու մարդկանց
երբեք մոտ չգալը
անգամ հեռվից իրենց նայել
չկարողանալը
ու գրկելու մասին
նորից երազելը

հատակիդ ընկած շարֆը
սևեռուն մտքերդ
վտանգը կանխազգալը
զսպել չցանկանալը
ու գրկելը որպես
կպչուն միտք դառնալը

գրկելուց հետո
էլ բաց չթողնելը 
գրկածդ մարմնի
ուրվագիծն ամփոփելը
քո մեջ, ու հետո
գրկել ծրագրելը
ձախողման դեպքում էլ
նորից երազելը

մտքիդ մեջ պահված
գրկելուդ օբյեկտները
ողջ օրը քո շուրջը
պտույտներ են գործում
ձեռքիդ են դիպչում
կոճակդ են կոճկում
ու գրկելու ուժգին
ցանկություն առաջացնում

բայց գրկելը խաբկանք է
իրենց մատները մտքումդ
շոյելը խաբկանք է
առիթ ստեղծելու փորձերը
խաբկանք են
գրկելդ խաբկանք է
ամենածեր ու խիստ արգելքն է

ու նորից շարքերով
ուղիղ դիմացովդ
անցնում են գրկելուդ
անտեղյակ օբյեկտները
ուսերը բացվում են
մատները ցուցադրում են
ու երազներումդ գրկելը
սաստկացնում են

գրկելը
գրկելու ծարավը
գրկել երազելը
գրկելու հոտը
գրկելու մասին երազելիս
ամբողջ մարմնով դողալը
գրկելու մարդկանց
երբեք մոտ չգալը
անգամ հեռվից իրենց նայել
չկարողանալը
ու գրկելու մասին
նորից երազելը

05/09/2016

Կարմիր կառույցը

Եթե հանկարծ ձանձրացնեմ իմ "թեմայից անընդհատ շեղվող" նյութերով, անպայման մտեք բլոգիս ստեղծագործական բաժինները: Թե որոնք են էդ բաժինները, փնտրեք ինքնուրույն, աջ կողմի շարքերի մեջ: Բաժիններին համապատասխան նկարները կարող են խաբուսիկ լինել: Բոլորն էլ ստեղծագործականի տեղ կանցնեն: Ժամանակին բլոգս դելիկատես կարգավիճակում էր գտնվում ու հազարից մեկ էի գրառում անում: Իսկ հիմա ես բլոգումս տեղադրում եմ էն ամենն, ինչն ինձ հետաքրքրում է. կամ էն ամենն, ինչն իմ բնական զոնայի սահմաններում տեղավորվում է: Սա մի փոքր արդարացում: 
Իսկ հիմա տեղադրում եմ Քաթարինա Գրոսսեի, այսպես կոչված, տարածքային արվեստը: Քաթարինան Նյու Յորքում գտնվող Քուինս լողափի լքված կառույցներից մեկը գունազարդել է իր ոճով ու վերջինս դարձել է մոդեռն բնակավայրին համարժեք մի բան: Շինությունը իրականում բետոնից լքված ռազմական ֆորտ է: Քաթարինան օգտագործել է հիմնականում կարմիրի երանգները՝ սպիտակի դադարներով, գունազարդել է նաև շինությունը շրջապատող գետնի մի փոքր հատվածը: 
Բոլոր լքված տարածքներն իհարկե չարժե նման կերպ գունավորելով, իբր թե, կենդանացնել, էդ դեպքում դրանք ավելի կմեռնեն գույներից, որովհետև իրենց կենդանությունը հենց լքված ու մեկուսացված լինելու մեջ է: Հատկապես բնությանը շատ մոտ գտնվող շինությունները, որոնց բնությունն արդեն վաղուց կերել է : 

Սա էլ Քաթարինայի գունազարդ կառույցը