09/08/2016

Օր 9. Գլխի մեջ


Իմ գլխի մեջ մեծ քաղաքի չափ հանրակացարան գոյություն ունի, որտեղ բնակվում են իմ բոլոր ծանոթները` սիրելի մարդիկ, մրցակիցները, թշնամու տեղ անցնողները. մի խոսքով բոլոր-բոլորը: Էդ հանրակացարանում ես էլ եմ ապրում ու ամեն օր իրենց հետ բանավեճերի մեջ մտնում կամ ուղղակի զրուցում: Նույնիսկ իրական աշխարհում որևէ ծանոթ մարդու հետ հանդիպման ժամանակ իմ գլխի հանրակացարանում բնակվող էդ նույն ծանոթը հանգիստ չի տալիս ու ստացվում է, որ ես միաժամանակ համ իր հետ եմ խոսում ռեալում, համ էլ իր կրկնօրինակի հետ` գլխիս մեջ:
Գլխի բնակիչները ոչնչով չեն տարբերվում իրականներից, այսինքն իրենք իրական մարդկանց իդեալական կերպարները չեն, այլ հենց նույն մարդիկ են` իրենց բնորոշ հատկանիշներով, թուլություններով կամ բզիկներով:

07/08/2016

Օր 8. Վախեր

Շարունակեմ 30 պատմություն բլոգերների համար նախագիծը, թող արխիվային փոշիներից մաքրվի մի քիչ: 

Պատմություն ձեր ամենաուժեղ վախի մասին


Ինձ մոտ մի շարք անհասկանալի ու անբացատրելի վախերի փոքր ցուցակ կա, բայց էդտեղ ոչինչ չեմ մանրամասնել ու իրար հետևից վախերի անուններն եմ շարել: Էս գրառմանս մեջ պիտի խոսեմ, պիտի նկարագրեմ երկու՝ ինձ համար ամենասարսափելի երևույթները, որոնք ծնկներս թուլացնում են, մարմինս ամբողջությամբ դող է ընկնում էդ ուղղությամբ մտածելիս, դառնում եմ անպաշտպան ու իռացիոնալ մեկը: Երկուսն էլ նույն երևույթի դրսևորումներն են ու ինձ մոտ հավասարաչափ սարսափ են առաջացնում:

Մեռած հոգիներ

Երեկ Աննայի տեքստերից մեկն էի թարգմանել, էսօր էլ կփորձեմ նույնը անել, բայց իր ամենաառաջին ալբոմների երգերից եմ ընտրել: Ոնց որ ասել էի մի անգամ, իր առաջին ալբոմները մեռելային թեմատիկայից էն կողմ չեն գնում: Էնպես որ նախապես զգուշացրի:



Բարեգութ ստվերների ետևում թաքնված, ցերեկվա դաժան լույսի այն կողմում
Գիշերվա անիծյալ երեխաներն ենք՝ որսի ու սպանության համար ապրողներս
Հազարամյակներով մեր  անընկալունակ գոյությունն ենք քարշ տալիս
Ու մթնշաղից մինչ լուսաբաց տառապում ենք մեր անմահությամբ

Ամբոխներն աղտոտում են մեր գերեզմանները
Խաչերը վառում են մաշկը մեր
Կարող եք սպանել մեզ բազում անգամներ
Բայց մենք մշտապես
ցավի
ցավի մեջ մնացողներն ենք
... ես այն հարություն առածն եմ, ով գողանում է իր սեփական դին
ու ինքն իրեն առևանգում է՝դեպի սիրելի վայրերը անդրաշխարհի ու դամբարանների

Յանա Բրայք. Նոր շարք

Յանա Բրայքի ու իր ջրից փախած կերպարների մասին մի գրառում ունեմ արդեն: Վերջերս նկարների նոր շարք է ցուցադրել՝ << Հասարակ գոյի գերլիությունը >> վերնագրով: Յանան իր ոճին շատ հավատարիմ է: Իր մոտ կերպարները նույնն են մնում, փոխվում են միայն միջավայրն ու դետալները: Ամեն նկարին էլ անհատական վերաբերմունք է ցույց տալիս ու վերնագրում է: Յանայի մոտ անպակաս է սիմվոլիզմն ու սեռականությունը, կերպարների եռանդն ու ներդաշնակությունը: Եթե շատ չեք նեղվում Յանայի ենթատեքստային նկարներից, ուրեմն եկեք վայելենք նոր շարքը.

Միայնակ ճանապարհի ավարտը
Հոգևոր քույրեր

06/08/2016

Պալեստրայում


Կարծես խողովակից ջուրը հոսում էր դեպի հատակը ջրհորի
Անտարբերությամբ աչքերս չռել էի սառը ջրերին, որտեղ լոգանք էր ընդունում
Տեսարանն ու իր զգայուն տղամարդկությունը կիսատ էր երևում
Միթե չես տեսնում՝
Հիասթափությունը դեռևս հիմնական պատճառն ու նշանն է
Իմ հիվանդ ու տխուր իրականության

Արծաթը սարսուռի պես է, բայց ինձ ամենաշատն է սազում
Ամաչկոտությամբ ջրից կում եմ անում, մինչ ինքը մի ամբողջ սափոր գինի է խմում
Ինքը բոլոր տեսակի կանանց է սիրում
Իսկ ես ատում եմ տղամարդկանց
Իրեն հիացնում են նորությունները
Իսկ ես սպասում եմ էս հիվանդ աշխարհում բոլոր իրերի ավարտին

Օր 7. Մայրուղին

Հազար տարի է 30 պատմություններից ոչինչ չեմ գրել. քանի ամառը շարունակվում է, կփորձեմ գոնե մի քանի պատմություն գրել էս ընթացքում:


Պատմություն ձեր ամենամեծ նվաճման մասին

Իմ պարագայում նվաճում բառը շատ վեհ ու ոչ տեղին է հնչում, բայց մոտավոր իմաստով կարող եմ ասել ես ու նվաճումը ինչ հարաբերություններ ենք ունեցել երբևէ: Երևի թե դա մեկը չի եղել, այլ մի քանիսը՝ շղթայի պես իրար հետ կապված ու մի նվաճման տեղ անցնող:

05/08/2016

Իսլանդական ձիերը





Իսլանդիայի բնության մասին անվերջ կարելի է խոսել՝ սկսած համատարած սառցադաշտերից ու գործող հրաբուխներից մինչև իսլանդական բրդոտ, սիրունիկ կենդանիները, օրինակ աղվեսը, հովվական շունը, նույնիսկ ոչխարը: Բայց իսլանդական ձին իր տեսակի մեջ անփոխարինելի է, էլ չասեմ որ էսթետիկ հաճույք եմ ստանում իրեն նայելուց, դե պատկերացնում եմ իսլանդական ձի քշելն ինչ մեծ հաճույք կլինի: Հա, նախ ասեմ, որ իսլանդական ձին տաք եղանակներին հարթ մորթի ունի, իսկ ցրտերն ընկնելուն պես՝ մորթին հաստանում է: Մի առանձնահատկություն ունեն իսլանդական ձիերը. հինգ քայլք ունեն՝ ի տարբերություն մյուս ձիերի, որոնց մոտ երեքն է կամ չորսը: Ժյուլ Վերնը իսլանդական ձիերի մասին  լավ-լավ բաներ է ասել.

Չկա ավելի խոհեմ կենդանի , քանի իսլանդական ձին է: Նա կանգ չի առնում ոչ ձյան, ոչ փոթորկի, ոչ անանցանելի ճանապարհների, ոչ ժայռերի և ոչ էլ սառցադաշտերի առջև: Չափազանց խիզախ է, զգոն  և ինքնավստահ: Նա երբեք սխալ քայլ չի անում: Եթե անցնելու գետ կամ ֆյորդ կա (իսկ դրանք ամենուր են), երկկենցաղի պես անմիջապես սուզվում է ու հասնում մյուս ափը

04/08/2016

10 նկար + կպչուն մտքեր (1)

Օրվա մեջ ամենաշատը բախվում եմ նկարների ու գլխիս մեջ պտտվող մտքերի հետ: Ուրեմն տեղին կլինի ամսվա մեջ մեկ-երկու անգամ էս ֆորմատի գրառում անելը:

Սկսեցինք

Նկարի հեղինակ՝ Elena Sai
Հետաքրքիր օրինաչափություն եմ գտել վերջին տարիներին. էն ամենը, ինչն ինձ մոտ հիացմունք ա առաջացնում, մամայիս մոտ՝ ընդհակառակը, զզվանք կամ հակասական ուրիշ զգացումներ: Հենց առաջին նկարի օրինակով էլ ասեմ: Հիշում եմ, որ էս նկարը Հայկն էր ֆեյսբուքյան պատիս դրել ու ասել էր ինձ, որ համոզված է՝ շատ կհավանեմ: Ու չէր սխալվել: Ինձ միանգամից գրավեց շեշտված ու մեծ աչքերը, բերանում պահված փետուրները, դեմքի պեպենները, ձախ ունքի մի քիչ ավելի բարձր լինելը: Ընդհանուր կարելի ա ասել իմ կոմֆորտ զոնայի սահմաններում տեղավորվեց նկարը ու ես ոչ մի բացասական ու վատ մտքեր չունեցա իրեն նայելուց:

11/07/2016

Անկողմնորոշ հոգիների մասին

Հեղինակ՝ Julien Malland
   Գլխիս բնակիչների հետ միասին որոշեցինք փոքրիկ կոնֆերանս կազմակերպել ու քննարկման դնել իմ ցանկություններն ու կողմնորոշումները, որոնք անմիջապես կապված են ապառնի ժամանակի հետ: 
 
   Կապույտ Օղակավոր Որդուկը ականջիս ասում ա` ընկերուհի, ասենք օրական երեք ֆիլմ նայեցիր, հինգ գիրք կարդացիր, վեց երաժշտական խումբ լսեցիր, երկու նկարչի հայտնաբերեցիր: Դու քո ի՞նչն ես լցնում դրանով. առանց էդ էլ լցված ու խցանման պատրաստ քաոս-ուղե՞ղդ, թե՞ սենյակիդ անկյունում պախկված ջրհորը: Ի՞նչ ես ստանում էդ ամեն ինչից` բացի նոր գաղափարներից, որոնք համոզված ես չեն կատարվելու, բացի էյֆորիկ պահերից, որոնք էնքան շատ են, որ արդեն վնասակար են դարձել առողջությանդ համար, ու բացի էն մտքից, որ դու ամեն օր նոր բան ես սովորում ու, երևի, ըստ դրա էլ, ամեն օր մի քիչ առաջ ես անցնում քո ստատիկ էգոյից: 

01/07/2016

բլոկնոտներ տեսիլքների մասին


բլոկնոտ 1. բոլոր էն մարդկանց անունները, ում ուզել եմ գրկել ու չեմ արել
2. սրտխառնոց առաջացնող մարդկանց ցուցակ
3. զոհերս ( ի դեպ ստեղ հլա որ մենակ իմ անունն ա )
4. մարդիկ, ում երբևէ ուզել եմ կուլ տալ ( բոլոր իմաստներով )
5. սև մարդկանց ցուցակ, ում կպնելուց մոխիր ա մնում մատներիդ վրա, իսկ վրաներից ֆորմալինի հոտ ա գալիս
6. մարդիկ, ում ցանկացել եմ համբուրել
7. գոյություն չունեցող մարդիկ, ում ցանկացել եմ համբուրել
8. երբևէ չնայվելիք ֆիլմերի ու գրքերի ցանկեր
9. երազներ, որտեղ ինձ հետապնդում են ու պարտադիր աստիճաններով ներքև եմ իջնում, դեպի մետրո
10. վրեժի չիրականացված պլաններ, քանզի վրեժ առաջացնողն այլևս չկա
11. սիրահարվածություններ անդունդի մյուս կողմում գտնվող մարդկանց
12. ֆիլմերի սցենարներ, որոնք երբեք չեն գրվելու
13. հորինված հիվանդությունների ցուցակ

և դեռ շարունակվող

30/06/2016

Հասկանալու մասին

   Մենք սիրում ենք ֆիլմերի ու գրքերի հերոսներին խորը վերլուծության ենթարկել, իրենց ամեն մի քայլն ու գործողությունը յուրահատուկ կերպով ընկալել, ամեն մի դետալի մեջ արդարացված ենթատեքստ փնտրել, իրենց բոլոր տարօրինակություններն ու սրիկայությունները հասկանալ ու 《դե որովհետև էսպես էր պետք》ին հանգել: Ու էդ ամեն ինչից հետո հերոսը դառնում ա մեզ հարազատ ու սիրելի մեկը` ում համար ամեն պահի կարող ենք կռիվ տալ մարդկանց հետ, ասել` դու չես հասկանում իրեն, դու չես ընկալել իր հոգեբանությունը, դու պատկերացում չունես իր մոտիվացիաների մասին:

Բայց երբ հերթը հասնում ա մեզ ծանոթ մարդկանց, մեր հասկանալու, ընկալելու ու արդարացնելու անտեսանելի օրգանը հիշում ա իր անտեսանելիության ու, հետևապես, անֆունկցիոնալության մասին, ու մենք պատրաստ չենք լինում նույնիսկ ամենակենցաղային քայլերը մարսել ու դիմացինի լույսի տալ տեսնել:

Երևի թե ժամանակն ա մեր խորը-վերլուծական ու ամենակարող հոգին ֆիլմերի ու գրքերի աշխարհից տեղափոխվի իրականություն, որտեղ իր կարիքը հավանաբար ավելի շատ ա զգացվում

22/06/2016

Ֆոլքների ‹‹Աբիսողոմը››




Ֆոլքներ կարդալը մեռնելուն հավասար մի բան է, հատկապես էս մեկը: Բայց մի առավելություն ունի, չես կարողանում կտրվել իրենից: Կարդալու ամբողջ ընթացքում մոտս գլխացավ էր սկսվում, աչքերս հոգնում էին, ձեռքիս ափերը` քոր գալիս: Մի խոսքով տարօրինակ բաներ էին կատարվում:
Աշխարհի ամենաերկար նախադասություններով գրքերից է, մենակ վեցերորդ գլխում մի նախադասություն կա, որը 1288 բառից ա կազմված:
Հարավային գոթիկա ժանրում է գիրքը (հարավային գոթիկան հարավում կատարվող պատմությունների մասին է, որոնց մեջ գերբնական երևույթների, պաշտամունքների, հավատալիքների, սնոտիապաշտության ազդեցությունը շատ մեծ է: Էդ պատմություններում մարդիկ սերնդից սերունդ իրար են փոխանցում կոնկրետ երևույթների կամ մարդկանց հանդեպ վախը, կողմնապահությունը կամ խուսափումը)

16/06/2016

Պոստ-ապոկալիպսիս

Նկարի հեղինակ՝ Samuli Heimonen
Ինձ նվիրած թղթերի կույտը պատռելուց արյուն չեկավ, որովհետև այն վաղուց էր չորացել անկենդան ակվարիումի հատակում, ձկները քեզ ինադու իջել էին ներքև` դեպի արյան հոտը ու մարմնիդ շուրջը պտույտներ տվել, փաթաթվել էին մազերիդ, ամենափոքրերը մտել էին թարթիչներիդ արանքը, ինչպես տարիներ առաջ մի հասարակ միջատ էր նման կերպ վարվել ու դարձել հիշողություն` պատմելու արժանի: Հատակի տիղմը մաքրելը իմ գործը չէր, դու էիր արմատացել այնտեղ` ջրիմուռի պես: Ես չէի կարող զբաղվել ակվարիումի մաքրությամբ, հանկարծ կարող էի քեզ էլ պոկել հատակից ու դեն շպրտել, ու դու նույնիսկ ձայն չէիր հանի, որովհետև ձայնալարերդ ձկնային են: