Skip to main content

Մի քանի օր


Օր առաջին.  

Կապույտ փողկապով պարոն, կասեք` ինչից է, որ գետերը հոսում են

    - թեքության շնորհիվ

    - ո՞ր թեքության

    - քեզ ո՞րն է պետք

    - որն էլ ասեք` կուրախանամ


Օր հինգերորդ.

Պարոն կապույտով փողկապ, մտածել եմ թեքության մասին: ջրվեժն ինչու՞ գետ չէ

    - որովհետև ջրվեժ է

    - բայց թեքություն ունի

    - դու էլ թեքություն ունես

    - դեպի՞..

    - հակառակ ուղղությամբ

    - ե՞ս էլ եմ գետ

    - չէ, ջրվեժ ես


Օր չորրորդ

Պուտիկավոր պայուսակով պարոն, եթե ձեր աչքերը փակեն ու քամի փչեն ձեր ուղղությամբ, կիմանա՞ք որ տեսակի քամին է

    - վախենամ` հա

    - մի վախեցեք


Օր երկրորդ

Պարոն` մեծ գլխարկով, իսկ եթե մեզ պատմեք գոյություն չունեցող կղզու մասին, կհավատա՞նք

    - էն էլ ոնց

    - ինչու՞ չեք պատմում

    - որովհետև ես էլ չգիտեմ դրա մասին

    - իսկ ես գիտեմ: կղզու անունը Մայրի է` հարավային անդերում: լեռան գագաթին: չորս կողմից շրջապատված է օվկիաններով` կարմիր, դեղին, նարնջագույն ու...մյուսի անունը չեմ հիշում: Մայրիում բնակվում են մայրեցիները: պահում են Դեկո կոչվող շնիկներ: դրանք դիմացի ատամներ չունեն: փոխարենը մեծ պոզ է աճում այդ մասում:

    - հա, իսկ օգուտ տալի՞ս են

    - կաթ են տալիս: կաթով ջրում են ծառերը

    - բա մայրեցինե՞րն ինչով են սնվում

    - ծառերի արմատներով

    - իսկ Դեկո՞ն ինչով է սնվում

    - մայրեցիներով

    - վաղնևեթ կավելացնեմ այդ կղզին քարտեզի վրա


Օր երրորդ

Կապտականաչավուն աչքերով Պարոն, ինչու՞ են այդ լեռների անունը Դրակոնյան լեռներ դրել: իսկ Մահվան հովի՞տ: բա Մեռյալ ծո՞վն ինչացու է:

    - ինչի՞ են գայլին անվանում գայլ

    - էդ է բաժին ընկել

    - քեզ Կոլումբոսի տեղն ես դրել

    - գորշ արջը թունավո՞ր է

    - մարդուց շատ չէ

    - իսկ համո՞վ է

    - մարդուց շատ չէ

    - կասկածում եմ


Օր ութերորդ

Արդուկված վերնաշապիկով Պարոն, ես ձեզ կխեղդեմ Էյր լճում

    - բա որ չխեղդվեմ

    - ցած կնետեմ Կոստյուշկոյից

    - բա որ բռնեմ ու չընկնեմ

    - չեք բռնի, բռնվելու տեղ չկա


Օր մինուս մեկ

    - ինչի՞ հենց թերակղզի: կղզի լինելու մեջ թերացել է, հա՞

    - չէ, պարզապես չի ցանկացել կտրվել ցամաքից

    - իսկ եթե վերցնենք ու անջատենք իրարից

    - երկար չեն դիմանա

    - կղզուն երանի

    - հա՞ որ

    - կախված չէ ոչ մեկից: ինքն իր գլուխը


Պայծառ օր

    - զզվում եմ արևից, Պարոն

    - քեզ ի՞նչ է արել

    - խաբել է

    - բան էր խոստացել, չի՞ արել

    - ավելի վատ` ուրիշ բան է արել

    - խեղճ արև

    - արևն, ու ոչ ես, հա՞


Մութ օր

    - սպիտակ չղջիկ կա՞

    - կա

    - սպիտակ բու՞

    - ինքն էլ կա

    - սպիտակ ագռա՞վ

    - կա, ամեն ինչի սպիտակից էլ կա

    - մարդու՞ց էլ

    - բնական սպիտակ` չէ: Ներկած` ինչքան ուզես


Ցուրտ օր

Սպիտակ ու բնական Պարոն, արծաթագույնն արծաթի գու՞յնն է, էդ դեպքում ինչու՞ ոչ ապակեգույն, այլ թափանցիկ

    - բայց դա գույն չէ

    - ձե՞ռ եք առնում

    - առհասարակ ոչինչ չեմ առնում

    - բա՞

    - ձրի են տալիս


Կատաղած օր

Կապույտ Պարոնով փողկապ, եթե մարդը կծի օձին, կկարողանա՞ն փրկել

    - մարդուն հա, օձին` չէ

    - որտե՞ղ է օձերի թույնը

    - ատամներում

    - իսկ մարդու՞նը: ցույց կտա՞ք այդ մասը, որտեղ թույնն է

    - ուզու՞մ ես, ավելի լավ է թույնի մեջ մարդուն ցույց տամ


Լավ օր.

Մեծ Պարոն մարդակերպ, եթե հնարավորություն տային քարաքոս կամ կենգուրու դառնալու, ո՞րը կընտրեիք

    - մածնով բրդուճը

    - իսկ ես պարկը

    - հա՞ որ, տարբերակներիդ մեջ չկար

    - մեր ձեռքը չի՞


Պարոն, երբևէ ընկե՞լ եք թռչունների հետևից: Իսկ իրենք` ձե՞ր:

Ինչու՞ մարդը չունի կտուց ու սիրամարգի պոչ

Ինչու՞ մարդուն կրծողների շարքը չեն դասում, կամ մակաբույծների

Իսկ ոզնու և կակտուսի փշերը հավասար չափո՞վ են ծակում

Բա կաչաղակի ու բադակտուցի կտուցները միևնույն նյութի՞ց են

Երկրի սիրտը չի՞ խառնում այդքան պտտվելուց

Իսկ ձե՞ր սիրտը

Պատասխանեք պարոն:

Կապույտ փողկապով Պարոն

Ինչու՞ արևը չի վառում ինքն իրեն, այլ միայն մեզ

Ո՞վ է իրեն այդքան իրավունքներ տվել

Ո՞նց է դուրս գալիս այդքան էներգիայի ծախսի տակից

Իսկ եթե մի օր չվճարի ու անջատեն լույսը՞

Էլ արև չի՞ լինի


Պարոն:

    - ես պարոն չեմ

Կապույտ փողկապով պարոն

    - փողկապս էլ կապույտ չէ. ու առհասարակ փողկապ չէ: եղջյուր է


Օձերը բարի են, եղջյուրավոր պարոն

    - չգիտեմ, գաղափար չունեմ

    - ես չեմ հարցնում, պարոն

    - բա՞

    - ասում եմ: օձերը բարի են


Դուք ձեզ սիրու՞մ եք, պարոն:

    - ինչքան որ օվկիանոսն է իր ձկներին սիրում

    - իսկ օրվա մեջ քանի՞ անգամ եք կռվում

    - քանի անգամ որ զուգահեռականը հատվում է միջօրեականի հետ:


    Պարոն:

    Փողկապավոր Պարոն:

    Չմոռանաք կղզիս ավելացնել քարտեզի մեջ:

Comments

Popular posts from this blog

մայիսյան

Հունիսն իրեն առաջ է գցել արդեն, բայց սիրտս ուզում ա մայիսը ենթարկել կինո/գրքա/երաժշտա/անձնա ամփոփման: Էս կիսամյակի դասերը շատ թռուցիկ անցան: Ուշքն ու միտքս կուրսայինն էր ու դրա հաջող հանձնումը: Մի տեսակ շատ վաղուցվանից էի տրամադրվել էդ օրվան, ու անսպասելի պահեր չեղան: Ամեն ինչ իր հունով անցավ: Կարևորը գրասեղանիս վրայից պոկեցի Cluster-♡ գրությունը: Դա արել էի, որ իբր սիրահարվեմ կուրսայինիս թեմային: Կինոներից. կորեական նոր ալիքի տակ մնացած I'm a Cyborg, but that's ok Վրեժի մասին տրիլոգիան ավարտին հասցրի: Սրա ռեժիսորը անտանելի լավն ա: Ֆիլմերը մեկը մեկից "դնես պաչես" են: Բա ինչքան սիրուն տրամաբանական կառուցվածք ունեն: Lady Vengeance Sympathy for Mr. Vengeance Ապակի կինո Stoker-ը: Ուրեմն էս Միա Վասիկովսկան մի կյանքի կտոր ա իրականում: Մի տեսակ հետաքրքիր ու իզոլացված ագրեսիա ունի, ու չես հասկանում՝ երեխա է, թե մեծ մարդ: Stoker Joint Security Area Thirst Լավ գրքի շատ վատ էկրանավորումը The unbearable lightness of being Էս ֆիլմից մի շա...

Ինքը...

Ինքը միակն է, ում առաջ պատրաստ եմ արձակել ամենավերջին կոճակս էլ Իրեն կվստահեմ նույնիսկ ծակ գուլպաներիս մասին պատմությունը Իր հետ սեղան կնստեմ թափթփված մազերով ու չհարթուկված շորերով, կուտեմ առանց պատառաքաղի և ուզածիս չափ կճպճպացնեմ Հետը կկիսեմ հաց ու պանիրը, կոլան կամ մսով ապուրը Թույլ կտամ, որ մտնի դարակներս ու քանդի, թույլ կտամ, որ խառնի թղթերս ու պատռի գրքերս Իրենից կխնդրեմ, որ սրբիչս հասցնի, երբ ես բաղնիքում լողանալիս լինեմ Կնստեմ դիմացն ու կնայեմ աչքերի մեջ` առանց ամաչելու Վրան կգոռամ ու ճղճղան ձայնս ցույց կտամ` առանց մտահոգվելու Հետը կխոսեմ ձեռքերով ու ոտքերով Ու եթե պետք լինի բարձրաձայն կլացեմ ու կհայհոյեմ մոտը` համոզված լինելով, որ ինձ չի նախատի ու բերանս չի փակի Ինքը միակն է, ով մոտենում է ինձ ուզածի չափ ու դիպչում է ինձ` ինչքան որ սիրտը կտա Իրեն ես երբեք հետ չեմ հրում Ջրից հետո ամենաանհրաժեշտ բանն է ինքը Օդից հետո` ամենացանկալին Իրեն կարելի է առանց զգուշացնելու էլ գալ, կարող է առանց դուռը թակելու էլ մտնել, կարող է կոշիկները չմաքրել, եթե ուզում է, կարող է լուսա...

Ածելիավոր

Երկսայր մկրատն ընկած էր սենյակի փոշոտ հատակին: Երկու ծայրերն էլ ժանգոտ էին: Դեպի սենյակի ելքն ուղղված ծայրին մի երկու կաթիլ արյուն կար: Սեղանի տակ դրված հաստափոր գրքերը ծածկված էին դեղնավուն կտորով:  Սենյակից եռացրած սպիրտի հոտ էր գալիս: Երկու ոտքեր առանց դադարի ցնցվում էին: Դրանից զսպանակների ձայն էր գալիս: Կտկտոց: Աթոռին նստած էր ինքը՝ ածելիով մարդը: Մեջքը կոր էր: Երկու թիակներն էլ դուրս էին թռել: Վզի հետևում կոշտուկներ կային: Ձեռքին ածելիներն էին: Սենյակում ոչ ոք չկար: Միայն Ածելիավորն էր: Սեղանին խոհանոցային դանակներ էին:  Դանակներից մի երկուսի վրա հացի փշրանքներ կային: Ածելիավորը երբեք չէր օգտագործում դանակներ: Նրան բավարարում էր մկրատի երկսայրությունը: Հետո, երբ մկրատները ժանգոտեցին, նա որոշեց ածելիներով յոլա գնալ:     Նա վերցրեց հատակին ընկած մկրատը: Խնամքով մաքրեց երեք կաթիլ արյունն ու դրեց դանակների կողքին: Սեղանն ամբողջությամբ քերծված էր: Նա միշտ ստիպված էր լինում սեղանի վրա փորձարկել ածելիները, քանի որ ուրիշ հարմարանք չկար: Իսկ հատակը վաղուց անպի...