Skip to main content

Սենդվիչներ


- Մեզ յոթ ու կես սենդվիչ, ու միայն մեկը՝ խոզի մսով,- լսվեց փայտե տանիքին նմանվող սեղանի մոտից, որտեղ թվում էր, թե հնարավոր չէ յոթ ու կես հոգի տեղավորել:

Իրենց յոթ ու կես սենդվիչ, ու միայն մեկը՝ խոզի մսով՝ տարօրինակ արտահայտությունը սրճարանից մի կերպ հասավ խոհանոց առանց ակնառու փոփոխությունների:

Խոհարարի օգնականը նորեկներից էր, անունը՝ Մարդուկ: Ոչ ոք չէր հասկանում այդ անվան նշանակությունը, Մարդուկն էլ փորձում էր պատշաճ աշխատանքով ծածկել իր տարօրինակությունները:

Յոթ ու կես սենդվիչ պատրաստելը նորեկի գործ է՝ Մարդուկի վրա նետեց աշխատողներից ամենասուր լեզու ունեցողը, ում կատակով Մատուտակ էին ասում: Մարդուկը փորձեց չհանել իր վրայից առեղծվածային պարտականությունն ու անցավ գործի:

Խոհանոցը այնքան նեղ տարածք էր զբաղեցնում, որ այնտեղ գտնվողներից յուրաքանչյուրի շնչառությունը լսվում էր ամենուր և խառնվում էր խոհանոցային այլ ձայների հետ, որոնք ընդհանուր քաոսի էին վերածվում: Յոթ ու կես սենդվիչ պատրաստելը այդ խառնաշփոթի մեջ միայն Մարդուկին կհանձնարարվեր: Ի վերջո, ընդունելով իր՝ նորեկի մշտական պարտությունը, նա անցավ գործի: Սենդվիչներից միայն մեկի մեջ խոզի միս՝ հիշեց ընդհանուր միտքը և փորձեց կռահել, թե մյուսների մեջ այդ դեպքում ինչ պիտի դնել: Ամեն ինչ թողնելով պատահականության հույսին, փորձեց նորեկի շարժուձևով իրարից առանձնացնել բաղադրիչները և դրանք դասավորել հացի մեջ:

Առաջին սենդվիչը համեմեց տապակած լոլիկով և կարտոֆիլի ու պանրի խառնուրդով, որ քիչ առաջ էր պատրաստել: Առաջին սենդվիչը պատրաստ է՝ սկսեց բարձրաձայն հույս տալ իրեն և մյուսներին էլ ցուցադրել, որ գործ է արել:

Երկրորդ սենդվիչի հացը չկարողացավ ճիշտ կողմից բացել ու փշուրները թափվեցին հատակին՝ սևացնելով առաջին սենդվիչի կարճատև հաջողությունը:

Դատարկաբանությամբ ես զբաղված՝ լսվեց Մատուտակի սրամիտ ձայնը ու երրորդ սենդվիչի պատրաստությունները սկսվեցին:

Մարդուկը դժվարությամբ էր կարողանում շնչել գոլորշով ու տարատեսակ հոտերով լցված խոհանոցում ու աչքերը անընդհատ համեմված մատներով սեղմում էր: Մատուտակի ներկայությունը էլի ավելի տհաճ դարձավ հինգերորդ սենդվիչից հետո, երբ նա կանգնեց Մարդուկի ետևում ու կրկնեց Մարդուկի շարժումները՝ չափազանցված ու ավելորդ ծաղրով:

Սա՝ հացի չորացած կտոր է, իսկ սա թարմը: Այ թարմի մեջ էլ կպատրաստեմ մյուս սենդվիչը, այ որ թարմ չեղավ այն, ինձ հաստատ գործից դուրս կհանեն: Կարևորը թարմն է, թարմը՜,- Մատուտակը շարունակում էր ծաղրուծանակի ենթարկել Մարդուկի անմեղ գործունեությունը: Իսկ այդ ընթացքում Մարդուկն արդեն պատրաստել էր յոթերորդ սենդվիչը՝ խոզի մսով, ինչպես որ կարգադրված էր:

Մատուտակի մատները կոշտացած էին ու տձև, երբ սկսեց սենդվիչները թռցնել Մարդուկից և օդում պահել, որպեսզի էլ ավելի հունից հանի Մարդուկին:

Խոհանոցում բացի իրենցից, կարծես թե ոչ ոք չկար: Մարդուկը աղերսագին հայացքով փորձում էր համոզել Մատուտակին հետ վերադարձնել սենդվիչները.

Ընդամենը կես հատ է մնացել, որ ավարտեմ, հետո սրտիդ ուզածի չափ ձեռ կառնես ինձ՝ խնդրում էր Մարդուկը, բայց Մատուտակն էլ ավելի էր բորբոքում իրավիճակն ու հաճույք ստանում դրանից:

Կես հա՜տ, հահահաա, ով է տեսել կես հատով սենդվիչ պատրաստել, հիմարի գլուխ: Կես հա՜տ, այն էլ յոթ ու կես: Մենակ քո կլոր ու դատարկ գլխի մեջ նման միտք կառաջանար, որ այդ անհեթեթ պատվերը ինքդ կատարես: Դրանք վաղուց արդեն գնացել են սրճարանից, մութն էլ ընկել է, իսկ սա նստած իր կես սենդվիչի դարդից լաց է լինում: Խե՜ղճ Մարդուկ,- Մատուտակն այնքան էր տարված իր ելույթով, որ չնկատեց խոհանոցի իսկական խառնաշփոթի սկիզբը, երբ բոլոր կաթսաների կափարիչները մի քանի վայրկյանով օդում հայտնվեցին, հետո՝ ուժգին շրխկոցով նետվեցին հատակին: Մարդուկն, օգտվելով անհասկանալի իրավիճակից, քաշվեց մի անկյուն և փորձեց հացը երկու կես անել, որ ավարտին հասցներ ճակատագրական կես հատիկ սենդվիչի պատրաստությունը:

Ամեն ինչ դեռ կորած չէր իրականում, մինչև այն պահը, երբ խոհանոցի դուռը բացվեց ու մի բարձրահասակ անձնավորություն հաստ ու կոպիտ կրունկները խփելով հատակին՝ ներս եկավ: Սև գլխարկով էր ու հագին մոխրագույն կոստյում: Մատուտակը աչքերը ճպճպացրեց, նա չէր հասկանում՝ երազի մեջ է, թե ոչ ու ինչ գործ ունի այդ նշանավոր թվացող անձը իրենց խոհանոցում: Անծանոթը, արհամարհելով Մատուտակի զարմացած հայացքը, քայլերն ուղեց դեպի խոհանոցի անկյունը, որտեղ կես սենդվիչն էր պատրաստվում:

Մի քիչ էլ՝ ու վերջ,- առանց գլուխը բարձրացնելու հայտնեց Մարդուկը խաղաղված ձայնով:

Անծանոթը մեջքով էր կանգնած Մատուտակին, բայց վերջինիս մի պահ թվաց, որ նա շրթունքներով զրուցում է Մարդուկի հետ:

Կես սենդվիչը պատրաստ է,- հայտարարեց հաղթական ձայնով Մարդուկը ու հետո ավելացրեց,- թարմ մսով է ու ձեր նախընտրությամբ՝ հում է:

Սև գլխարկով լռակյաց բարձրահասակը գլխով արեց, երբ Մարդուկը իրեն հանձնեց յոթ ու կես սենդվիչը և մի քանի անձեռոցիկ՝ քաղաքավարության համար:

Խոհանոցի դուռը անձայն փակվեց անծանոթի հետևից:

Երբ արդեն ամեն ինչ հանդարտվել էր, Մատուտակը զգաց, որ խոհանոցում մենակ է, շատ հստակ զգաց, սակայն հուսահատությունից ինքն իր հետ խոսել սկսեց.

- Մարդու՜կ, կներես, չգիտեմ ինչ էր փչել խելքիս, որ քեզ ծաղրեմ: Ներիր ինձ ու խոհանոցի դուռն էլ բացիր, խնդրում եմ: Ես մի թեթև կլաուստրոֆոբիա ունեմ:

Հետո կանչերը էլ ավելի թախանձագին դարձան.

- Մարդուուուուուուուու՜կ

Բայց արձագանքող չկար ու չկար:

Comments

Popular posts from this blog

մայիսյան

Հունիսն իրեն առաջ է գցել արդեն, բայց սիրտս ուզում ա մայիսը ենթարկել կինո/գրքա/երաժշտա/անձնա ամփոփման: Էս կիսամյակի դասերը շատ թռուցիկ անցան: Ուշքն ու միտքս կուրսայինն էր ու դրա հաջող հանձնումը: Մի տեսակ շատ վաղուցվանից էի տրամադրվել էդ օրվան, ու անսպասելի պահեր չեղան: Ամեն ինչ իր հունով անցավ: Կարևորը գրասեղանիս վրայից պոկեցի Cluster-♡ գրությունը: Դա արել էի, որ իբր սիրահարվեմ կուրսայինիս թեմային: Կինոներից. կորեական նոր ալիքի տակ մնացած I'm a Cyborg, but that's ok Վրեժի մասին տրիլոգիան ավարտին հասցրի: Սրա ռեժիսորը անտանելի լավն ա: Ֆիլմերը մեկը մեկից "դնես պաչես" են: Բա ինչքան սիրուն տրամաբանական կառուցվածք ունեն: Lady Vengeance Sympathy for Mr. Vengeance Ապակի կինո Stoker-ը: Ուրեմն էս Միա Վասիկովսկան մի կյանքի կտոր ա իրականում: Մի տեսակ հետաքրքիր ու իզոլացված ագրեսիա ունի, ու չես հասկանում՝ երեխա է, թե մեծ մարդ: Stoker Joint Security Area Thirst Լավ գրքի շատ վատ էկրանավորումը The unbearable lightness of being Էս ֆիլմից մի շա...

Ինքը...

Ինքը միակն է, ում առաջ պատրաստ եմ արձակել ամենավերջին կոճակս էլ Իրեն կվստահեմ նույնիսկ ծակ գուլպաներիս մասին պատմությունը Իր հետ սեղան կնստեմ թափթփված մազերով ու չհարթուկված շորերով, կուտեմ առանց պատառաքաղի և ուզածիս չափ կճպճպացնեմ Հետը կկիսեմ հաց ու պանիրը, կոլան կամ մսով ապուրը Թույլ կտամ, որ մտնի դարակներս ու քանդի, թույլ կտամ, որ խառնի թղթերս ու պատռի գրքերս Իրենից կխնդրեմ, որ սրբիչս հասցնի, երբ ես բաղնիքում լողանալիս լինեմ Կնստեմ դիմացն ու կնայեմ աչքերի մեջ` առանց ամաչելու Վրան կգոռամ ու ճղճղան ձայնս ցույց կտամ` առանց մտահոգվելու Հետը կխոսեմ ձեռքերով ու ոտքերով Ու եթե պետք լինի բարձրաձայն կլացեմ ու կհայհոյեմ մոտը` համոզված լինելով, որ ինձ չի նախատի ու բերանս չի փակի Ինքը միակն է, ով մոտենում է ինձ ուզածի չափ ու դիպչում է ինձ` ինչքան որ սիրտը կտա Իրեն ես երբեք հետ չեմ հրում Ջրից հետո ամենաանհրաժեշտ բանն է ինքը Օդից հետո` ամենացանկալին Իրեն կարելի է առանց զգուշացնելու էլ գալ, կարող է առանց դուռը թակելու էլ մտնել, կարող է կոշիկները չմաքրել, եթե ուզում է, կարող է լուսա...

Ածելիավոր

Երկսայր մկրատն ընկած էր սենյակի փոշոտ հատակին: Երկու ծայրերն էլ ժանգոտ էին: Դեպի սենյակի ելքն ուղղված ծայրին մի երկու կաթիլ արյուն կար: Սեղանի տակ դրված հաստափոր գրքերը ծածկված էին դեղնավուն կտորով:  Սենյակից եռացրած սպիրտի հոտ էր գալիս: Երկու ոտքեր առանց դադարի ցնցվում էին: Դրանից զսպանակների ձայն էր գալիս: Կտկտոց: Աթոռին նստած էր ինքը՝ ածելիով մարդը: Մեջքը կոր էր: Երկու թիակներն էլ դուրս էին թռել: Վզի հետևում կոշտուկներ կային: Ձեռքին ածելիներն էին: Սենյակում ոչ ոք չկար: Միայն Ածելիավորն էր: Սեղանին խոհանոցային դանակներ էին:  Դանակներից մի երկուսի վրա հացի փշրանքներ կային: Ածելիավորը երբեք չէր օգտագործում դանակներ: Նրան բավարարում էր մկրատի երկսայրությունը: Հետո, երբ մկրատները ժանգոտեցին, նա որոշեց ածելիներով յոլա գնալ:     Նա վերցրեց հատակին ընկած մկրատը: Խնամքով մաքրեց երեք կաթիլ արյունն ու դրեց դանակների կողքին: Սեղանն ամբողջությամբ քերծված էր: Նա միշտ ստիպված էր լինում սեղանի վրա փորձարկել ածելիները, քանի որ ուրիշ հարմարանք չկար: Իսկ հատակը վաղուց անպի...